Zo is er maar één

Eén, 20.40-21.40 uur

Wat heeft Daan toch met Bobbejaan Schoepen? Vanavond brengt hij in Zo is er maar één Schoepens ,,Lichtjes van de Schelde''.

Dat is enkel een verrassende keuze voor wie niet weet dat Daan in 1999 al, met zijn toenmalige groep Dead Man Ray, door Nederland en België toerde met de film At the drop of a head. In de film, de Engelse versie van De ordonnans (Café zonder bier), speelt Bobbejaan Schoepen de hoofdrol (andere rollen waren weggelegd voor Ann Petersen, Yvonne Lex, Nand Buyl en Tony Bell). Dead Man Ray zorgde live voor een nieuwe soundtrack.

,,Mijn band met Bobbejaan is door de jaren gegroeid'', zegt Daan. ,,Eerst door Lichtjes van de Schelde' te ontdekken in de toerbus, als we met Dead Man Ray onderweg waren; later door te toeren met At the drop of a head. Ik heb hem toen ontmoet, en die ontmoeting bevestigde mijn indruk dat hij een veel grotere artiest is dan de meeste mensen vermoeden. Voor velen is hij de man van het pretpark, maar hij is een veelzijdige artiest en persoon. Sindsdien kom ik hem af en toe tegen, en als ik iets nieuws doe, krijg ik altijd wel feedback van hem.''

De familie Schoepen noemt de wederzijdse waardering van de twee ondertussen glimlachend ,,Bobbedaan''.

,,Lichtjes van de Schelde'', het liedje waarmee de muzikale interesse begon, is toevallig ook het nummer dat Daan vanavond in Zo is er maar één brengt. ,,Eerlijk gezegd weet ik niet goed meer hoe ik in dat verhaal ben getuimeld'', zegt Daan. ,,Anderhalve maand geleden ben ik het nummer komen brengen in de Eregalerij van Radio 2 omdat Bobbejaan zelf verhinderd was die avond. Ik weet niet meer wie me achteraf heeft gecontacteerd, maar voor ik het wist zat ik dus in het programma.''

,,Ik wil het nummer zo hard mogelijk uitkleden'', zegt hij. ,,Door mijn beperkte gitaarspel en stem heb ik trouwens weinig keuze - de rijkheid aan akkoorden die Bobbejaan in zijn vingers heeft, kan ik niet evenaren. Ik ga het ook op mijn eentje spelen, zonder de huisband. Vanochtend heb ik het nog zitten oefenen, en ik vond het wel mooi. Misschien zal het opvallen omdat het veel donkerder is dan de originele versie, maar alles wat het nummer emotioneel rijk maakt, zit in de tekst en de melodie, en dat krijg je niet klein. De tranen komen toch boven.''

Dat is, voor alle duidelijkheid, bloedserieus bedoeld. ,,Absoluut. Nu denk ik wel dat de mensen onderhand weten welk respect ik voor Bobbejaan heb en geen parodie van mij verwachten. Ik ga Lichtjes van de Schelde' met liefde en doorleefd spelen. Vorige week heb ik Bobbejaan nog ontmoet. Hij heeft me toen heel duidelijk gebrieft. We zijn zin voor zin door het nummer gegaan, ik ben er klaar voor.'' (isg)

© 2007 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV