BOBBEJAAN UPDATES

Muzikant, Auteur, Componist, Zanger en Entertainer, Stichter en bezieler van Bobbejaanland

Bobbejaan Schoepen (De Standaard)

17/02/2007

Bobbejaanland was in die dagen echt wel het wilde Westen. Een stuk bos, een meer, een primitief strand. Het woord pretpark bestond nog niet en de spectaculairste attractie op het terrein was een katrol waarmee je van een kleine heuvel naar beneden kon glijden, om daar keihard tegen een boom aan te smakken. Je verbeet de pijn, want die hoorde er nu eenmaal bij in het land van de cowboys.

Karel Michiels

Bobbejaan Schoepen was onze eigen westernheld. Wie anders kon de lasso zo goedgericht hanteren, rijdend op zijn paard, soms achterstevoren? Wie durfde zich zonder schroom zulke prachtige glitterpakken aan te meten? Gemaakt door Manuel, zouden we jaren later vernemen, king of the cowboy couture, de man achter de buitenaardse jumpsuits van Elvis. Noem in Manuels winkel in Nashville de naam van Bobbejaan en je wordt er nog altijd ontvangen als een koning.

Maar Bobbejaan vertoonde niet alleen cowboykunstjes. Hij zong, floot, jodelde, vertelde tussendoor een mop en bespeelde verschillende instrumenten. Waaronder de zingende zaag, met een strijkstok. Dat het geluid wonderwel aansloot bij de weemoedige klanken van de slidegitaar, zo typisch voor de countrymuziek, besefte je als kind nog niet, maar Bobbejaan heeft het genre op die speelse manier wel in Vlaanderen geïntroduceerd.

Toen hij in 1948 zijn eerste hit scoorde met ,,De jodelende fluiter'', had hier amper iemand van country gehoord. Jodelen deden ze alleen in Tirol en Zwitserland - geen hond die Roy Rogers kende, het grote voorbeeld van Bobbejaan. Pionierswerk dus, en daar bleef het niet bij. Schoepen maakte in de jaren vijftig ook opnames met The Jordanaires, de begeleidingsband van Elvis Presley, die hij bij die gelegenheid ook persoonlijk ontmoette. Hij was ooit te zien in de legendarische Ed Sullivan Show en stond zelfs op de planken van de Grand Ole Opry in Nashville, de bakermat van de country & western. Bobbejaan had alles om een ster te worden in Amerika, maar zo had de zanger zelf zijn leven niet ingericht. En hij miste misschien ook de overgave van het Amerikaanse sterrendom. Bobbejaan Schoepen heeft zijn gevoel voor ironie en zelfspot nooit onder stoelen of banken gestoken. Idolatrie is hem vreemd, hoewel geen Vlaming ooit meer Amerikaan is geweest dan hij.

Het was trouwens niet zozeer met hartverscheurende country dat Schoepen zijn grootste hits heeft gescoord. ,,Een café zonder bier'', ,,'k Zien zo geeren mijn duivenkot'', ,,De lichtjes van de Schelde'': het waren veeleer Vlaamse volksliedjes. En zo worden ze vandaag ook ervaren. Bij een hele generatie Vlamingen en hun kinderen staan ze scherper in het geheugen gegrift dan eender welke internationale hit. Zoals Bobbejaan er zelf wel degelijk een paar op zijn naam heeft staan. ,,Ich stehe an der bar'' was een groot succes in Duitsland en Oostenrijk, ,,Grijze haren'' is in verschillende talen een evergreen geworden.

Maar zijn core business was volksvermaak, zonder de denigrerende connotatie dan die het woord in de jaren zeventig en tachtig zou krijgen. En die het ook bon ton maakte om Bobbejaan Schoepen zelf bij het oud huisvuil te schuiven. Zijn muziek was de afgelopen decennia nog maar zelden op de radio te horen en de schaarse filmfragmenten uit zijn gloriejaren werden vooral als grap vertoond.

En toch was het net zo'n oude film, De ordonnans (1962), die in 1999 aan de grondslag lag van de huidige Bobbejaan-revival. Daan Stuyven en Rudy Trouvé weefden er een muzikaal project rond en loofden uitvoerig de kwaliteiten van hun onwaarschijnlijke idool.

Schoepen kreeg eerst nog af te rekenen met kanker - de ziekte kostte hem bijna het leven - maar in 2005 verscheen hij onverwachts op Saint Amour, het begin van een voorzichtige comeback. Onder impuls van zijn zoon Tom (die het oeuvre van zijn vader de afgelopen jaren nauwgezet in kaart heeft gebracht) en Daan, zijn grootste fan, werkt de oude cowboy nu aan een nieuw album, geheel naar het model van zijn favoriete zanger, Johnny Cash.

Het wilde Westen van weleer is intussen uitgegroeid tot een 21ste-eeuws pretpark. De familie Schoepen heeft Bobbejaanland in 2004 verkocht aan een buitenlandse multinational. Met pijn in het hart om het verlies van vaders levenswerk, maar het kan geen toeval zijn dat Bobbejaan sindsdien geestelijk en lichamelijk bevrijd lijkt. De ziekte overwonnen, het aanzienlijke fortuin definitief veiliggesteld, keert hij terug naar zijn eerste liefde, de countrymuziek. Het jodelen lukt hem al lang niet meer, maar zijn stem klinkt rijper dan ooit.



© 2007 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV


Publicatie: De Standaard
Publicatiedatum: 17 februari 2007

Bobbejaan Schoepen is bij het brede publiek gekend als de oprichter van ‘Bobbejaanland’. Samen met zijn echtgenote Josée bouwde hij het familiepark uit tot een internationale trekpleister. Maar Schoepen was ook muzikant, auteur-componist, zanger...



Op 9 juni vindt op het plein aan de Bibliotheek en het Ontmoetingscentrum van Lichtaart de 8ste Bobbejaan Memorial plaats. Dit jaar wordt de Memorial gecombineerd met een inhulding van een kunstwerk ter ere van Bobbejaan. Het programma vindt u...