BOBBEJAAN UPDATES

Muzikant, Auteur, Componist, Zanger en Entertainer, Stichter en bezieler van Bobbejaanland

Geestelijke vader van pretpark overwint slopende darmkanker

08/08/2000

«Als je maar graag genoeg wil genezen, denk ik dat het ook kán» «Chemotherapie, dat is iets dat je zelfs je grootste vijand niet toewenst»

«Bobbejaan is helemaal terug»


Begin dit jaar, niet eens zo lang geleden, leek hij ten dode opgeschreven en vandaag gaat het hem beter af dan iedereen ooit voor mogelijk hield. Zijn zin in het leven, die heeft hij terug. En zijn slopende darmkanker, die is weg. Amper een paar maanden na de chemotherapie, die hem het leven van zijn zwartste kant liet zien, is Bobbejaan Schoepen (75) helemaal terug van weggeweest. «Ik ben er dicht bij geweest», zegt hij. «En het was verschrikkelijk. Maar nu? Nu zijn we terug. Helemaal terug. En nog lang niet van plan ooit weg te gaan.»

SABINE VERMEIREN

Het jaar is nog maar goed halfweg, maar laat Bobbejaan Schoepen één jaar noemen dat hem zijn hele leven zal bijblijven, en de kans is groot dat dat het jaar 2000 zal zijn. Een jaar dat hij inging, hopende dat hij er de laatste dag nog van zou zien. En als het wat meezit een jaar dat hij zal beëindigen, met meer levensvreugde en vuur in zich dan hij ooit heeft gehad. Een bewogen jaar. Dat alleszins. Het dramatische verhaal begint voor vader Schoepen in oktober 1999, wanneer hij lijdt aan hevige rugpijnen en steken in de maagstreek. Dokters onderzoeken hem tot op de laatste centimeter, maar vinden niets. Tot één van hen zich verder op de darmen gaat concentreren en ontdekt dat Bobbejaan aan darmkanker lijdt. Vanaf dan gaat het razendsnel bergaf met zijn gezondheid. «Ik ben beginnen aftakelen dat het nog maar nauwelijks om aan te zien was», zegt Bobbejaan. «De ene week stond ik nog op te treden bij Felice, in Het Swingpaleis (programma op TV1, nvdr), de week daarna, op mijn eigen podium in Bobbejaanland, zakte ik bijna door mijn benen. Ik wilde nog wel, maar kón niet meer. Was op. Doodop. En wist: als dit zo verder gaat, dan zing ik het hier niet lang meer uit.» In november wordt Bobbejaan opgenomen in het OCMW-ziekenhuis in Turnhout. «Prima hospitaal, vriendelijke mensen, ik ben daar geweldig goed verzorgd geweest», verzekert hij ons. De chemotherapie die hij daar krijgt, valt hem daarentegen bijzonder zwaar en lijkt hem alleen maar zieker te maken in plaats van beter. «Moeilijk om er woorden voor te vinden. 'Verschrikkelijk' komt waarschijnlijk nog het dichtst in de buurt. En slopend. Heel slopend.» De bezieler van het Lichtaartse pretpark citeert Lance Armstrong, de Amerikaanse wielrenner die teelbalkanker overwon en intussen twee keer de Ronde van Frankrijk op zijn naam schreef. «Lance heeft ooit gezegd: liever vijftig zware bergritten achter elkaar dan één chemokuur. En hij heeft gelijk. Chemotherapie, dat is iets dat je zelfs je grootste vijand niet toewenst. Dat is... tja, wat is dat? Een hel is het.» Eenmaal thuis, begin dit jaar, is Bobbejaan nog steeds niet de oude. Wel integendeel. Want in het park, in Bobbejaanland, zijn levenswerk, daar komt hij ondanks de drukke werkzaamheden die er dan aan de gang zijn, nog maar heel af en toe. «Ik was te zwak om wát dan ook te doen», zegt Bobbejaan. «Een hoopje ellende. Dat was ik. En vallen. Altijd maar vallen. Zeker vijftien keer ben ik tegen de grond gegaan. Soms zonder veel erg. Soms met verwondingen tot gevolg. Rechtop blijven? Dat kon ik niet. Daar was ik veel te zwak voor.» Het herstel gaat moeizaam, maat het gáát. Beetje bij beetje, stukje bij stukje wordt de Kempense cowboy alsmaar beter, en lijkt hij steeds meer de oude te worden. Begin juli komt dan plots dat ene, bevrijdende woord, waarop hij op dat ogenblik al meer dan een half jaar heeft zitten wachten. «Genezen». De artsen zijn het volgens hem met elkaar eens dat hij de darmkanker heeft overwonnen. Het minst verrast reageert eigenaardig genoeg Bobbejaan zélf. «'t Is allemaal maar een kwestie van willen», zegt hij. «Want als je maar graag genoeg wil genezen, dan denk ik dat het ook kán. En ik héb het gekund. Want ik heb het gewild. En heb het zelfs gewéten dat ik ooit terug zou genezen.» Alsof hij nooit iets heeft gemankeerd, en alsof het nooit anders is geweest, is de zanger van onder meer 'Ik zien zo gere mijn duivenkot' inmiddels weer dé man in Bobbejaanland, entertaint hij er de gasten en rijdt hij er altijd wel érgens rond. «Druk, druk, druk», benadrukt Bobbejaan, terwijl hij ons trots mee naar het parkeerterrein neemt om ons te tonen hoeveel duizenden Duitsers er in zijn park zitten. «En ja, ik geniet ervan. Ik kan terug alles. Ik kan terug werken. Ik kan opnieuw optreden. En zingen. En onder de mensen komen. Want ik ben gezond.»


Het Laatste Nieuws
08-08-2000

Bobbejaan Schoepen is bij het brede publiek gekend als de oprichter van ‘Bobbejaanland’. Samen met zijn echtgenote Josée bouwde hij het familiepark uit tot een internationale trekpleister. Maar Schoepen was ook muzikant, auteur-componist, zanger...



Op 9 juni vindt op het plein aan de Bibliotheek en het Ontmoetingscentrum van Lichtaart de 8ste Bobbejaan Memorial plaats. Dit jaar wordt de Memorial gecombineerd met een inhulding van een kunstwerk ter ere van Bobbejaan. Het programma vindt u...