BOBBEJAAN UPDATES

Muzikant, Auteur, Componist, Zanger en Entertainer, Stichter en bezieler van Bobbejaanland

"Ik wil op het podium doodgaan" - Ondanks kanker zwoegt Bobbejaan Schoepen voort

23/10/1999

"Ik wil op het podium doodgaan" - Ondanks kanker zwoegt Bobbejaan Schoepen voort.


LICHTAART - Bobbejaan Schoepen ziet er moe uit. In De Galerij, een taverne op zijn land, mijdt hij de rokershoek. Bobbejaan heeft de ziekte met de grote K. Maar de ouwe taaie, 74 is hij, wil de duimen niet leggen. Een levenswerk is pas af op de allerlaatste dag. "Ik wil op het podium sterven", zegt de fluitende jodelaar.


"Ik ben niet bang om dood te gaan. Als het maar op een podium is."

Gunter Willekens, Bart Timperman

"Ik wil Bobbejaanland verkopen", zei zoon Jacky deze zomer. Dat was buiten de waard gerekend. "Jacky is een brave jongen. Maar af en toe krijgt hij een dikke nek. Daar kan ik niet tegen", knipoogt Bobbejaan. Pa Bobbejaan en zoon Jacky aan één tafel geeft vuurwerk. Omdat ze allebei veel te vertellen hebben. Omdat ze vaak van mening verschillen. Maar vooral omdat de twee zo sterk op elkaar lijken.

Gazet van Antwerpen: Dit jaar werd de 74ste verjaardag van Bobbejaan gevierd. Wanneer gaat u met pensioen?

Bobbejaan Schoepen: Nooit. Wat zou ik doen als hier geen werk voor me was? Ik heb een appartementje in Spanje. Als ik daar vijf minuten zit, vlieg ik tegen de muur op. Het is mijn droom om tot mijn laatste dag te blijven werken. Ik heb compassie met mensen die wanhopig wachten op hun brugpensioen. Vorige week kwam de MUG me halen. Hartproblemen. Ik belandde op spoedgevallen, maar heb de dokters verteld dat ik de volgende dag moest werken. Een dag later ben ik op het podium gekropen. Het liep niet goed, maar het kwam er toch uit: "Vooruit, we beginnen eraan." Ik moest wel, de toeschouwers waren speciaal voor mij gekomen. Achteraf kwamen ze vertellen dat het goed was. Ik geloofde er niks van.

Was u ongerust?

Bobbejaan: Toen ze mij meenamen, voelde ik me heel slecht. Lichamelijk en geestelijk. Ik was niet gerust. Pas op, ik ben niet bang voor de dood, maar ik wil op het podium sterven. Zoals Tommy Cooper. Die comedian stierf terwijl hij stond te grappen. De mensen dachten dat het bij de show hoorde. Maar goed. Vorige week moest ik me nog niet ongerust maken. De volgende dag stond ik hier te zingen. Dit weekeinde gaan de poorten van Bobbejaanland voor de laatste keer dit jaar open. Dan moet ik een maand het bed houden. Voor een operatie. Geen probleem. Ik ken genoeg mensen die het kunnen overnemen.

Uw zoon Jackie bijvoorbeeld. Creërt zo'n vader-zoon-relatie sapnningen op het werk?

Jackie: Je moet het zakelijke en het familiale scheiden. Dat leer je. Onze ideeën zijn vaak moeilijk te verzoenen. Maar ik weet dat ik met goede argumenten mijn vader kan overtuigen. Hij heeft wel eens kritiek, maar ik heb altijd geprobeerd die commentaar te gebruiken om iets bij te leren. Pa heeft het laatste woord. En ma het allerlaatste. Maar we sluiten altijd een compromis.

In moeilijke tijden sluit u de rangen. Zoals bijvoorbeeld bij het dodelijke ongeval met een mindervalide in augustus.

De familie Schoepen trok toen aan hetzelfde zeel. Jackie: De dagbladen hebben die zaak opgeblazen. Bobbejaan: Da's waar. De Tour was voorbij en de pers zat zonder kopij. Jackie: In veertig jaar Bobbejaanland is nooit één dodelijk ongeval gebeurd. Of toch. In het begin is iemand in de vijver verdronken. Nu hadden we prijs. Het is rap gebeurd. En je kan de klok niet terugdraaien. Ook andere pretparken worden er vroeg of laat mee geconfronteerd. Wij kregen de volle laag. We wilden alles zo menselijk mogelijk oplossen, hebben aan de familie van die jongen gevraagd of we de begrafeniskosten op ons mochten nemen. Dat wilden ze niet, omdat het allemaal zo gevoelig lag. Wij hebben gedaan wat we konden. We hebben ook een krans laten bezorgen.

Had de hele heisa gevolgen voor de toeloop?

Bobbejaan: Er kwam plots méér volk. Jackie: Ik zou dat niet aan dat ongeval wijten, maar we kregen inderdaad meer toeschouwers. Ondanks de oproep van een vereniging om Bobbejaanland te boycotten, sluiten we zondag misschien ons recordjaar af. Het wordt ons beste of ons tweede beste seizoen ooit. Het spijtige incident had dus geen gevolgen. Of toch. Ons rampenplan heeft zijn nut bewezen. Die jongen werd zeer snel geëvacueerd. De veiligheidsinspecteur heeft Bobbejaanland bezocht. Hij heeft verteld dat ons geen blaam treft, integendeel.

Dat ongeval was toch één van de zwarte bladzijden in de geschiedenis van Bobbejaanland?

- Bobbejaan: Afgelopen zondag was zeker zo erg. Op straat was een verkeersongeval gebeurd. Ik stond er vlakbij. Er stonden zeker vijftig mensen te kijken. Ik kon dus niks meer doen. Later hoorde ik dat het twee werknemers waren. Mijn beste medewerkers. Ze zijn er allebei heel erg aan toe.
- Jackie: (opgewonden) We zagen al jaren om die weg veiliger te maken, maar de overheid heeft nooit iets gedaan. Dat maakt ons vreselijk kwaad. Waar geen hond komt, passen ze alles aan. Hier komen bijna één miljoen mensen per jaar. Wij mogen vermakelijkheidstaksen betalen en de provincie vindt dat ze goed met ons kan samenwerken, lees ik. Omdat wij een miljoen betalen voor hun boekskes, natuurlijk. Het is triestig. België subsidieert verlieslatende ondernemingen, maar een goed gerund bedrijf moet nergens op rekenen.

In het verleden dreigde u het hele zootje te verkopen als de overheid niet naar u wilde luisteren.

Bobbejaan: Als het moet, is alles in één week afgebroken. Jackie: Als moeder het toelaat, verkoop ik morgen Bobbejaanland. Er zijn kopers genoeg. Pa houdt het tegen. Dat is jammer, want ik zou graag hebben dat hij het nog meemaakt.

Erfde u de microbe van uw vader niet? U lijkt niet het type om stil te zitten en te rentenieren.

- Jackie: Wacht maar af. Ge gaat nog schrikken.
- Bobbejaan: (nijdig) Hij zegt dat wel, maar een antwoord heeft hij niet, hé.
- Jackie: (nijdiger) De vraag komt te plots. Misschien ga ik ooit als freelance adviseur voor pretparken aan de slag. Polen en Dubai hebben interesse.
- Bobbejaan: (pisnijdig) Dat ze hun problemen zelf oplossen, die klonen. Wat denk jij wel. Ga je misschien een ranch beginnen in California? Komaan zeg. Ik versta dat niet. Mensen die na de oorlog geboren zijn, weten niet wat werken is. Ze hebben geen honger gehad.
- Jackie: (kwaad) Pa, begin weer niet met die zever. Jij hebt het toch nooit zó kwaad gehad. 's Zondags at jij ook pistoleekes.
- Bobbejaan: (razend) Heb jij ooit vijf dagen in 't cachot gezeten? (Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Bobbejaan door de Duitsers opgepakt, omdat hij in een volgepakte Ancien Belgique zijn beruchte schlager Ik hou niet van Schweinefleisch zong) Jackie: (neemt gas terug) Ach pa, het was vroeger niet slechter maar ook niet beter. Het is gewoon anders. Jullie hadden geen auto. Nu heeft de jeugd er één. Maar ze staan er wel mee in de file. Dat is soms om van achterover te vallen. Bobbejaan: (lacherig) Je mag zeggen wat je wil. Uiteindelijk beslis ik. Ik heb de aandelen. Daarmee uit.

Krijgt u het vaak met elkaar aan de stok?

- Bobbejaan: Hij heeft dat explosieve van zijn moeder. En van mij misschien ook wel een beetje.
- Jackie: Soms moet het eens worden gezegd. Maar die bui waait altijd snel over. En dit gaat over privé-aangelegenheden. Over de zaak gaat het er anders aan toe. De mensen zullen zeggen: die Schoepen moest zijn vader dankbaar zijn. Ik bén dat. Mijn pa verdient een standbeeld. De buitenwereld interpreteert mijn manier van doen misschien verkeerd. Want het is niet altijd gemakkelijk met zo'n beroemde pa. Je moet proberen beter te doen, zeggen ze. In mijn geval is dat zeer moeilijk.

Hoe lang kan Bobbejaan in deze omstandigheden verder werken?

- Bobbejaan: Als de dokters zeggen dat ik moet stoppen, dan stop ik. Dat kan binnenkort zijn. Ik moet geregeld naar het ziekenhuis voor bestralingen. Mijn darmen. Zo'n tumor (toont één vinger). Ge moet niet bang zijn. Het valt nog te genezen.
- Jackie: Zelfs als het zover is, zal mijn pa niet stilzitten en ergens de gazet lezen. Dat kan hij niet. Hij moet bezig blijven, anders verkommert hij. Ik heb het gisteren nog tegen ma gezegd: "Ik zou in feite het liefst hebben dat onze pa op het podium sterft."
- Bobbejaan: Ja, en 'the show must go on'.



Gazet van Antwerpen
23-10-1999
Bart Timperman; Gunter Willekens

Bobbejaan Schoepen is bij het brede publiek gekend als de oprichter van ‘Bobbejaanland’. Samen met zijn echtgenote Josée bouwde hij het familiepark uit tot een internationale trekpleister. Maar Schoepen was ook muzikant, auteur-componist, zanger...



Op 9 juni vindt op het plein aan de Bibliotheek en het Ontmoetingscentrum van Lichtaart de 8ste Bobbejaan Memorial plaats. Dit jaar wordt de Memorial gecombineerd met een inhulding van een kunstwerk ter ere van Bobbejaan. Het programma vindt u...